Podróże z książką

Z wielu odbytych podróży i pasji do słowa pisanego zrodził się pomysł na bloga. Podróże z książką to miejsce, w którym odnajdziecie zarówno wpisy o tematyce podróżniczej jak i recenzje książek.

Menu

  • Strona główna
  • O mnie

stycznia 14, 2023

Przewodnik po województwie Świętokrzyskim - lista miejsc.

 Taki przewodnik po Świętokrzyskim chciałam napisać już dawno, ale brakowało mi tylko jednego. Odwiedzenia stolicy tego województwa i wreszcie się to udało. Czy warto było odwlekać to w czasie dla Kielc? Odpowiedź na to pytanie i nie tylko znajdziecie w tekście poniżej. 😊


1. Kielce

To miasto głównie kojarzyło mi się z klubem piłkarskim, co Wam będę ściemniać. Na szczęście ostatnio miałam okazję sprawdzić Kielce osobiście i okazało się, że jest tam co zwiedzać, aczkolwiek nie jest to na pewno najładniejsze miasto w tym województwie. To inne zdobyło moje serce, ale o tym później. 

  • Rezerwat przyrody Kadzielnia
Kadzielnia to nic innego jak teren byłego kamieniołomu. Skąd taka nazwa? Są dwa wytłumaczenia, jedno mówi o tym, że rosną tu zioła potrzebne do produkcji kadzideł, lub ponoć kiedyś tereny rezerwatu dzierżawił kadzielnik, czyli kościelny. Co jednak w tym rezerwacie przyrody znajdziemy? No przede wszystkim sporo ścieżek spacerowych, urządzonych w nowoczesny sposób. Kadzielnia to teren na którym znajduje się aż 25 jaskiń, z czego trzy są udostępnione do zwiedzania. To tutaj można też sobie zafundować (moim zdaniem dość ekstremalną) przejażdżkę tyrolką. Ale głównym punktem rezerwatu jest piękny Amfiteatr. Położenie wśród skalnej scenerii sprawia, że chciałoby się tu przyjechać kiedyś na jakieś wydarzenie. Trudną o piękniejszą lokalizację takiej sceny. Spacer po rezerwacie zajął nam niecałą godzinkę, wdrapaliśmy się też na punkt widokowy, a po drodze znaleźliśmy kilka tablic informacyjnych. Na miejscu znajduje się prywatny parking, cena za godzinę to 3 zł, a za cały dzień 15 zł. Warto tutaj wstąpić nawet przejazdem.

  • Dawny Pałac Biskupów Krakowskich
Drugim bardzo ładnym miejscem w Kielcach jest dawna rezydencja biskupów krakowskich. Znajduje się na wzgórzu i została wybudowana w XVII wieku. Przez wiele lat pałac pełnił różne funkcje, od poczty przez drukarnie, a kończąc na Szkole Akademiczno-Górniczej. Dziś mieści się tu oddział Muzeum Narodowego, ale akurat nie wchodziliśmy do środka. Dla ciekawskich, odsyłam do strony internetowej. Będąc w okolicy, zachęcam zerknąć jeszcze do pięknej Katedry Kieleckiej. 


  • Park Miejski i kawiarnia MeetMe
I ostatnim miejscem, przy którym warto się zatrzymać w Kielcach, jest Park miejski im. Stanisława Stasica. To jeden z najstarszych parków w Polsce i pierwsze co mi się rzuciło - nawet nie w oczy, a w uszy, to śpiew ptaków. Było ich bardzo dużo. W parku znajdziemy fontannę, ponoć kiedyś była tutaj przystań i po stawie pływały łódki. To musiało pięknie wyglądać. Jeśli chodzi o punkty gastro, to sprawdziliśmy tylko kawiarnię i ją z czystym sercem polecamy. Cudny wystrój i pyszna kawa. Natomiast sam rynek w Kielcach nie porywa. Jest dość ubogi i tam akurat spacer możemy sobie darować. 


2. Sandomierz

Jeśli chodzi o miasto w Świętokrzyskim z niepowtarzalnym klimatem, to jest to Sandomierz. Na pewno w przeciągu kilku ostatnich lat zyskało na popularności dzięki Ojcowi Mateuszowi, ale wizytę w jego muzeum akurat Wam odradzam. Co warto?

  • Podziemia miasta 
Zakamarki, tunele, katakumby, do tego ciekawie opowiedziana historia miasta to zdecydowanie moje klimaty. Jedyne, co troszkę psuje wystrój tego mojego, to zamontowane gdzieniegdzie multimedialne ekrany z reklamą winnic. Zwiedzanie planowo miało trwać około 45 minut, ale ze względu na rozgadaną panią przewodnik wyszło troszkę dłużej. Cena za bilet 18/14 zł. Wybierzcie się, jest bardzo ciekawie!
  • Rynek, Brama Opatowska i Zamek
Miejsca, których nie możemy pominąć podczas naszej podróży do Sandomierza, to te wyżej wymienione. Rynek sam w sobie jest ciekawy, ponieważ jest pochyły i trzeba trochę walczyć z grawitacją przy spacerze. 😀 Bramę Opatowską porównałabym do naszej Floriańskiej, natomiast zamek zrobił na mnie wrażenie ilością eksponatów za niską cenę (20/14zł). Mamy tam eskpozycję ukazujące archeologiczne wykopaliska aż po współczesne obrazy. A jeśli wciąż nam mało, na spacer polecam się wybrać do Wąwozu św. Jadwigi, a dobrą pizzę serwują w restauracji 2 Okna.


3. Zamki i księżniczki

No dobrze, skoro w Sandomierzu, zaliczyliśmy nasz pierwszy zamek w tym województwie, to pora wspomnieć jeszcze o dwóch innych. Oba stanowią niejako wizytówkę Świętokrzyskiego, ale moje serce skradł tylko jeden z nich!
  • Krzyżtopór
Nie jest to może zamek w dosłownym tego słowa znaczeniu, bo na pewno inaczej sobie wyobrażacie taką budowle. Może bardziej ruiny, ale według mnie zachowane w niezłym stanie, a na uwagę zasługuje rozmiar. Dzięki czemu obiekt jest widoczny naprawdę z daleka. Wszystko to wygląda, jakby ktoś z dnia na dzień zaprzestał budowy. Dużym atutem jest zwiedzanie za pomocą aplikacji. Dokładnie opisałam to w tym wpisie. 


Mnie bardzo przekonuje taki surowy klimat, ale jeśli wolicie coś bardziej skomercjalizowanego wybierzcie się do...
  •  Chęcin
W Chęcinach żegnaliśmy ubiegłoroczne wakacje, ale tak naprawdę to wypad na kajaki był głównym punktem programu. Powstanie zamku datuje się na XIII/XIV wiek. Pełnił różne funkcję. Królowa Bona przyjeżdżała tu wypocząć, a nieco wcześniej na terenie zamku przetrzymano jeńców z bitwy pod Grunwaldem. Zwiedzać można samemu, albo z przewodnikiem. Na terenie zamku jest kilka tablic informacyjnych, ale ilość tekstu może zniechęcić. 😀 Jednak Chęciny są fajną opcją na wypad z dziećmi, bo jest tam dużo atrakcji dla najmłodszych, m.in koło fortuny, czy przymierzanie stroju rycerskiego. Bilety kosztują 17/13zł. Dla mnie największym plusem był widok z zamku. No sami zobaczcie.


4. Mniej znane atrakcje
  • Sosna na szczudłach i Busko
W przewodniku po świętokrzyskim nie może zabraknąć chyba mojej ulubionej atrakcji, czyli Sosny na szczudłach. Drzewo ma prawie 100 lat,a od ponad dwudziestu jest uznawane za pomnik przyrody. Sosna jest wyjątkowa ze względu na swoje wystające korzenie. Powstały one w wyniku eksploatacji piasku, niektórym przypominają kończyny pająka,a mnie akurat skojarzyło się z wierzbą z Harrego Pottera. Na żywo robi jeszcze większe wrażenie niż na zdjęciach. Sosna znajduje się w Wełczu, niedaleko Buska. A skoro już o Busku mowa, tam również warto się zatrzymać. My spacerowaliśmy po alei kasztanowej w Parku Zdrojowym, który jest odnowiony i bardzo zadbany. Rok temu sporo tam było jeszcze prac remontowych (w okolicach Parku), więc możliwe że dziś wygląda to jeszcze lepiej. 😊
  • Jezioro Podkowa
A kolejne miejsce, o którym chciałabym wspomnieć, to Jezioro Podkowa w okolicach Pińczowa. Tak naprawdę trafiłam na tą miejscówkę dzięki google maps. Zwiedzaliśmy ją całkiem na dziko, ale w sezonie działa tutaj normalnie kompleks Camp&Rest z domkami na wynajem, prywatną plażą itp. Nam jednak taka wersja bez ludzi, w ciszy o wiele bardziej odpowiada, ale to już na pewno wiecie. Jezioro powstało na terenie byłego kamieniołomu. A widoczki chyba całkiem niezłe? 


5. I na koniec coś dla aktywnych

  • Spływ kajakiem po Nidzie
Bardzo chciałam w tym krótkim przewodniku napisać też kilka słów o spływie kajakowym, na którym byliśmy w sierpniu ubiegłego roku. Taka forma rozrywki chodziła za mną już od dłuższego czasu, ale przez brak doświadczenia trochę się obawiałam. Jednak wyczytałam, że spływ jest naprawdę prosty i nawet amatorzy sobie poradzą. Kajaki zarezerwowałam dzień wcześniej za 90 zł za parę. W cenie dodatkowo jest całe wyposażenie oraz transport kierowców. Nam spływ zajął 3h i było naprawdę pięknie i przyjemnie. Jestem pewna, że w tym roku znów się wybierzemy, może nawet na coś trudniejszego. Szczegółowe informacje znajdziecie pod tym linkiem.

  • Szlak na Łysicę 
Czymże byłby przewodnik bez chociaż jednej górskiej propozycji? Góry Świętokrzyskie mają to do siebie, że są naprawdę dla każdego. Łysicę zdobyliśmy już dwa lata temu i dokładny opis szlaku znajdziecie tutaj. My wystartowaliśmy z miejscowości Kakonin i trasa w obie strony zajęła nam około dwie godzinki, więc to tak idealnie na rozgrzewkę. Po drodze miniemy też przełęcz z ławeczkami i stolikami, nadaje się na szybką kawkę w terenie. 

No i przyznajcie sami, że w tym najmniejszym województwie jest co robić. Sama mam tam jeszcze kilka punktów do odhaczenia, jak chociażby Jaskinia Raj czy Skansen w Tokarni. Świętokrzyskie zdecydowanie da się polubić. 😊


Read more »
o stycznia 14, 2023 9
Podziel się!
Nowsze posty
Starsze posty

stycznia 08, 2023

7 tytułów, przy których warto się zatrzymać. Czytelnicze podsumowanie roku 2022.

Czytelnicze podsumowanie roku muszę zacząć od przyznania się do małej porażki. Od kilku lat praktycznie nie robię postanowień noworocznych. Nie dlatego, że 31 grudnia dopada mnie zazwyczaj smutna refleksja, ilu planów nie zrealizowałam. Aczkolwiek tak też czasem bywa. Przestałam robić postanowienia, bo cały czas dotyczyły tych samych sfer. Jednak w jednej kwestii zrobiłam wyjątek. Ambitnie zaplanowałam sobie, że przeczytam 100 książek w 2022 roku. No i nie udało się. Czy świat się przez to zawalił? Nie. Chciałabym kiedyś zrealizować to postanowienie i wiem, że to jest możliwe. Spróbuję podejść do tego metodą małych kroczków i na rok 2023 zaplanowałam przeczytanie 75 książek. Co z tego wyjdzie? Zobaczymy. Rok 2022 kończę z podobną liczba jak w 2021-przeczytałam 71 pozycji. I dziś chciałabym dla Was wyróżnić z tej (i tak szalonej dla kogoś) liczby 7 książek, przy których warto się zatrzymać. Zapraszam. 😀



1. Gdy ogień gaśnie (7.8)

Nie sugerujcie się tutaj numeracją, bo każda z wymienionych była w tym roku bardzo dobra. Dla porównania, w nawiasach umieściłam wyjątkowo oceny  z portalu lubimyczytać.pl. Gdy ogień gaśnie to w mojej ocenie książka, którą powinien przeczytać każdy. Książka opowiada o tym, jak trudno odejść z sekty. Narracja jest podzielona na teraz i kiedyś, a główna bohaterka przebywa w szpitalu i dzięki terapii opowiada o tym, jak trudne było jej dotychczasowe życie. Wspólnota do której należała Moonbeam miała bardzo restrykcyjne zasady. Wszyscy wyznawcy mieszkali z dali od cywilizacji z obawy przed potencjalnymi pokusami. Za nieprzestrzeganie reguł groziły surowe kary proroka Johna. Głodówki, pobicia, gwałty były tam normalnością. Co trzeba zrobić, do jakich kroków się posunąć, aby wyjść z takiego toksycznego środowiska? Cena za normalne życie jest naprawdę wysoka, a i tak nikt nie da gwarancji, że po takiej traumie cokolwiek będzie jeszcze zwyczajne i spokojne. Książka zdecydowanie daje do myślenia. Z jednej strony główna bohaterka dopuściła się zbrodni, ale w tym wypadku obdarzyłam ją dużym zrozumieniem i empatią. Ciekawe, jakie emocje wzbudziłaby w Was...


2. Las zaginionych (7.2)

W podsumowaniu nie może zabraknąć też polskich autorów i autorek i wyjątkowo nie będzie tutaj ani Mroza ani Czornyja. Agnieszkę Pietrzyk poznałam za sprawą Lasu zaginionych i wiem, że muszę przyjrzeć się bardziej tej pisarce. Na początku akcja rozgrywa się dość spokojnie. Poznajemy parę przyjaciół z zupełnie różnych światów. Karolina i Mariusz to małżeństwo, które wychowuje dwójkę nastoletnich dzieci w małej wsi, ledwo wiążąc koniec z końcem. Dorota i Jakub to niemalże milionerzy, którzy rozkręcili swój własny biznes. Mimo tych zawodowych różnic, utrzymują ze sobą kontakt i spędzają razem wakacje. Pewnego dnia Karolina wybiera się na przejażdżkę konną do lasu, z której nie wraca. Jakby tego było mało, w tym samym lesie zaledwie kilka dni temu zaginęła inna młoda dziewczyna i trwają intensywne poszukiwania. Motywem przewodnim historii jest zemsta. Zakończenie wgniata w fotel, bo czytelnik myśli sobie "do czego może prowadzić brak rozmowy i niedomówienia"? Ta książka Was nie zawiedzie. 


3. Trzecia miłość Marianny Orańskiej (6.1)

Wiem, że ta pozycja zdziwi Was w tym zestawieniu, ale musiała się tu znaleźć. Zazwyczaj książki historyczne, które czytam mieszczą się w kręgu literatury obozowej. Tutaj odwiedzone miejsca i inspirujący przewodnik zaszczepili we mnie nutkę zainteresowania. Odwiedzając w wakacje pałac Marianny na Dolnym Śląsku, chciałam dowiedzieć się o niej czegoś więcej. Trafiłam na książkę Trzecia miłość Marianny Orańskiej, która ogólnie recenzje ma średnie. Przede wszystkim dlatego, że zazwyczaj (przejrzałam te opinie) czytelnicy wiedzieli już dużo o Mariannie i niczego nowego się nie dowiedzieli. Dla mnie jako laika w tym temacie, książka była niesamowitym źródłem wiedzy o perypetiach Marianny. Można by powiedzieć, że nie pasowała do swoich czasów. Chciała rozwodu z mężem, którego przyłapała na zdradzie po powrocie z pogrzebu matki. Nie dostała na to zgody, mimo że małżonek miał wiele na sumieniu. Co wtedy zrobiła? Sama znalazła sobie kochanka. Została wtedy pozbawiona wszelkich praw i uznana niemalże za bandytę. Mimo to, do końca walczyła o siebie. Może nie w każdej kwestii była wzorem do naśladowania, ale wierzę że można jej zazdrościć determinacji. 


4. Reminders of him (8.3)

Gdybym napisała ten wpis w innym klimacie, recenzja tej książki nazwana by była odkryciem roku. Zdecydowanie książki Collen Hoover bardzo do mnie trafiły w tym roku i mam apetyt na więcej. Kenna opuszcza zakład karny po 5 latach kary. Ryzykuje i wraca w swoje rodzinne strony, bo bardzo zależy jej na odnowieniu relacji z córką. A może na zbudowaniu jej, ponieważ ta mała dziewczynka nie zna swojej matki i wychowują ją dziadkowie. Główna bohaterka wraca do miasteczka, w którym wydarzyła się tragedia i ludzie nie potrzebowali sądu, aby wydać na nią nieodwracalny wyrok. Na swojej drodze spotyka jedyną życzliwą osobę-Ledgera, który początkowo pomaga jej się odnaleźć w tym trudnym świecie. Nie chcę Wam tutaj za wiele zdradzać, ale książka opowiada o sile matczynej determinacji, o tym jak ciężko pozbyć się łatki, którą przykleiło nam społeczeństwo i jak łatwo ocenić kogoś pochopnie. Naprawdę piękna książka, wzrusza i daje do myślenia. 


5. Idealna niania (7.2)

A teraz coś dla fanów Paris. Chociaż to nie książka jej autorstwa, ale zdecydowanie przypominała mi trochę klimat "Za zamkniętymi drzwiami".  Sarah jest młodą dziewczyną, która planuje ślub z narzeczonym. Obydwoje pracują w restauracji, lecz to nie pozwala im na godne życie. Sarah ma świadomość, że potrzebują dodatkowego dochodu. Dlatego, kiedy znajduje ogłoszenie pracy jako opiekunka dla dziecka, postanawia wybrać się na rozmowę i spróbować podjąć drugą pracę. Spotkanie z potencjalnymi pracodawcami jest dość specyficzne, nie przeszkadza im brak doświadczenia u kandydatki, a jedynie podkreślają znaczenie dyskrecji w tej pracy. Warunki pracy wydają się znakomite, wątpliwości w Sarze budzi jednak brak kontaktu z dzieckiem. Na pierwszym spotkaniu słyszy, że dziewczynka śpi, na kolejnym że jest chora itd. Mimo to, decyduje się podjąć tę pracę i wtedy nie ma już odwrotu. Zakończenie książki bardzo mnie zaskoczyło, a potem pomyślałam sobie, że było przecież na wyciągniecie ręki. Świetna! 


6. Pięć Stawów. Dom bez adresu (7.6)

Nie chcę, aby podsumowanie roku skupiało się tylko na kryminałach, dlatego pora na kolejne zaskoczenie. Do książek o tematyce górskiej podchodzę z dużą rezerwą, bo wiem że niektóre są totalnie nie dla mnie. Tutaj jednak było miłe zaskoczenie. Czytałam już dwie książki tej autorki (Beaty Sabały-Zielińskiej) poświęcone TOPR-owi i były bardzo ciekawe, ale to dopiero przy tej mogłam wczuć się w klimat danego miejsca. Wszystko bowiem dlatego, że Dolina Pięciu Stawów jest dla mnie jednym z piękniejszych górskich miejscówek, które odwiedziłam. Z książki dowiemy się o historii powstania tego schroniska, ale nie takiej nudnej. To miejsce prowadzili i prowadzą ludzie z prawdziwą pasją. Aby wszystko funkcjonowało jak należy, niektórzy muszą wstawać codziennie o 4 rano. Czy jest ciężko? Na pewno, ale w rozmowie z pracownikami, których wiele jest w tej książce, czuć satysfakcję z tego, co robią. To takie schronisko z prawdziwym górskim klimatem. Bywają dni, kiedy jest odcięte od świata ze względu na warunki pogodowe. Wyobrażacie sobie to? To musi spajać tamtejszą ekipę. Pracy, która jest równocześnie pasją bardzo wszystkim życzę. Sięgnijcie po tę książkę, na pewno Was zaciekawi. 


7. Gladiatorzy z Obozów Śmierci (7.2)

Skoro wspomniałam wcześniej o literaturze obozowej, chciałabym Wam polecić jeszcze książkę z tej kategorii. Przyznam szczerze, że w tym roku wyjątkowo mało przeczytałam takich książek, ale na szczęście odświeżyłam pamięć i przypomniałam sobie o jednej perełce. Wiem, że to tematyka nie dla każdego, ale jeśli interesuje Was historia II Wojny Światowej, powinniście przeczytać Gladiatorów z obozów śmierci. Książka opisuje historię bokserów uwięzionych w Obozach Zagłady. Brutalna i nieludzka rzeczywistość, w której znaleźli się więźniowie, po pewnym czasie wymuszała na nich swego rodzaju adaptację do tych warunków. Ludzie nawiązywali relację, kombinowali, a także zdarzały się rozgrywki sportowe w tym właśnie walki bokserskie. Jednym z takich najbardziej rozpoznawalnych był Teddy, czyli Tadeusz Pietrzykowski. Był bardzo utalentowany, szkolił innych. Co ciekawe, bokserzy nie walczyli tylko ze sobą, ale mogli skonfrontować się ze swoimi oprawcami. To musiało być dla nich nie lada wyzwanie, bo wiedzieli jakie konsekwencje mogą ponieść w jednym i drugim wypadku. Naprawdę bardzo ciekawa książka o trudnych czasach i o tym, jak ludzie próbowali poradzić sobie na swój sposób w tych okropnych miejscach. 


No i to by było na tyle. Mam nadzieję, że udało mi się skupić na różnorodności w tym podsumowaniu i chociaż jedna książka Was zaciekawiła. A teraz, jeszcze raz wszystkiego dobrego w Nowym Roku! 💓





Read more »
o stycznia 08, 2023 10
Podziel się!
Nowsze posty
Starsze posty

stycznia 07, 2023

Książki w grudniu

 Długo zastanawiałam się, czy pisać post o książkach w grudniu, skoro i tak tuż za rogiem czeka na Was podsumowanie całego roku. Zdecydowałam się na wpis o poprzednim miesiącu z dwóch powodów. Pierwszy jest taki, że chyba pobiłam swoją życiówkę jeśli chodzi o ilość książek w miesiącu (było ich aż 9), a drugi że wszystkie były fajne! Pokrótce opowiem Wam o kilku, które towarzyszyły mi w czasie przeziębienia. 


1. Gdzie w Polsce na weekend

W sumie połowa książek, które przeczytałam w ubiegłym miesiącu, to były prezenty. Może to jest jakaś strategia. 😀 Kasię Węgrzyn, autorkę "Gdzie w Polsce na weekend" obserwuje na Instagramie już od dłuższego czasu i długo przymierzałam się do przeczytania jej książki. Wielokrotnie jej wiedza i przedstawione miejsca mnie zaskakiwały. Byłam ciekawa, ile nowości znajdę w tej pozycji. Książka jest podzielona tematycznie, na parki narodowe, kopalnie, góry, zamki itd. Osobiście chyba bardziej by mi pasował podział na województwa i rozróżnienie wtedy takich podkategorii. Może to wynika z tego, że rozdział powiedzmy o Świętokrzyskim byłby bez porównania do Dolnego Śląska, czy Małopolski. W każdym razie moje pierwsze odczucie było takie, że przez taki podział, panuje lekki chaos. Na pewno na plus były krótkie informację o tym, co znajduje się w pobliżu, ale szkoda, że często się one powtarzały. Nie wiem, może myślałam że zaskoczą mnie jakieś miejsca w rejonach, które znam najbardziej. Na pewno do książki będę wracać jeszcze wiele razy, zwłaszcza przy podróżach na Pomorze czy Warmie. Tam znalazłam sporo ciekawych miejsc do zobaczenia. Reasumując, pozycja dobra dla kogoś kto dopiero zaczyna odkrywać swoje bliższe i dalsze okolice. Jednak przy ocenię uwzględniam jeszcze pomysłową szatę graficzną dlatego daję 7/10.

2. Zbrodnia Doskonała

To książka autorstwa Katarzyny Bondy zgarnia najlepszej w grudniu. Sama się zdziwiłam, ale temat po prostu wciągnął mnie na maksa. Jako fanka kryminalnych podcastów i generalnie kryminałów, przeczytałam i słyszałam już wiele. Niektóre zbrodnie bywają przemyślane i skrupulatnie zaplanowane, inne impulsywne i chaotyczne. Czy jednak istnieje zbrodnia doskonała? Przecież tylu kryminalnych zagadek nie udało się wciąż rozwiązać. Na arenie międzynarodowej jest to chociażby seryjny morderca Ted Bundy, a w Polsce głośno teraz o moich dwóch imienniczkach, Iwonie Wieczorek i Iwonie Cygan. Mocno trzymam kciuki za rozwiązanie tych spraw i polecam zagłębienie się w temat, jeśli go nie znacie. Katarzyna Bonda nawiązała współpracę z Bogdanem Lachem, najpopularniejszym polskim profilerem i wspólnie pochyli się nad tematem idealnego zabójstwa. Na początku książki znajdziemy zagadkę dla czytelnika. Przeczytawszy krótki opis zbrodni, mamy wytypować kto mógłby być zabójcą, jakiej płci, w jakim wieku, jakie relacje łączyły go z ofiarą. Pod koniec lektury, znajdziemy rozwiązanie. Wyobraźcie sobie, że Bogdan Lach tak szczegółowo potrafi opisać potencjalnego zabójcę, że uwzględnia w opisie jego poziom wykształcenia oraz ubiór. No zdecydowanie budzi to mój podziw. W książce znajdziemy charakterystykę zbrodni z motywem zemsty, seksualnym, rabunkowym itd. Dla mnie dobra książka to taka, o której później sama komuś opowiadam. Tak było w tym wypadku. A zagadkę rozwiązałam. 😀 To chyba znak dla mnie, czym powinnam się zająć. Daję 10/10. 

3. Świąteczna mordercza gra

Tak mnie wciągnął temat zagadek, że ucieszyłam się, kiedy mogłam zmierzyć się z jeszcze jedną. Tu już mamy do czynienia z klasycznym kryminałem. Główna bohaterka, Lily niechętnie wraca w rodzinne strony na Święta Bożego Narodzenia. Dlaczego niechętnie? To tam ponad dwadzieścia lat temu życie odebrała sobie jej matka Nic zatem dziwnego, że to miejsce jest dla niej traumatyczne. Postanawia przyjechać tylko z jednego powodu. Niedawno umarła jej ciocia, która opiekowała się rodzinnym domem i jej ostatnim życzeniem było tradycyjne świąteczne poszukiwanie skarbów. Co jest do wygrania? No wiele, akt własności rezydencji. Lily nie zależy na spadku, ale ciocia obiecała że w ten sposób dowie się czegoś czego nie wie, na temat śmierci jej matki. Historia rozkręca się stopniowo. Na początku nie mogłam się odnaleźć w tych rodzinnych koneksjach. W domu zaczynają dziać się okropne rzeczy i zaczęłam zastanawiać, kto może za nimi stać. Akcja jak z horroru - przyjaciele przyjeżdżają na spotkanie i dla niektórych to będą ostatnie chwile. Dobra, więcej  Wam nie zdradzam. Piękna okładka, to ona mnie kupiła. 9/10

4. Niewinne ofiary i fałszywe tropy

I na ostatek chcę jeszcze napisać dwa słowa o kolejnej autorce, której wcześniej nie znałam. Obie książki są z serii o komisarz Oldze Balickiej. Pierwsza z nich dotyczy bestialskiego morderstwa dwójki dzieci. Sprawa jest poważna i do pomocy komisarz zostaje przydzielony jej kolega z młodzieńczych lat, Kornel Murecki. Cała sprawa jest według mnie tłem do życia prywatnego tej dwójki, między którymi kiedyś było jakieś uczucie. Główna bohaterka bywała irytująca i irracjonalna w swoim postępowaniu, jakby nie wiedziała do końca czego chce. Jednak myślę, że to był celowy zabieg autorki. Chciała trochę zapoznać czytelnika  z głównymi bohaterami. W drugiej części komisarz zajmuje się tajemniczym wypadkiem samochodowym, jednocześnie sama musi zmierzyć się z życiowymi zmianami. Tutaj historia jest już dużo ciekawsza, poprowadzona w taki sposób, że zakończenie jest zaskoczeniem. Po pierwszej części miałam trochę niedosyt, ale po drugiej, czekam niecierpliwie na trzecią.  Zapowiada się naprawdę ciekawa seria. Za całokształt daję 8/10. 

To która książka najbardziej do Was przemawia? 😀

Read more »
o stycznia 07, 2023 2
Podziel się!
Nowsze posty
Starsze posty

grudnia 29, 2022

10 momentów z podróży, czyli podróżnicze podsumowanie roku 2022.

 Przyznam szczerze, że pomysł na podsumowanie tego roku zaczął we mnie kiełkować już w listopadzie. Zaczęłam się zastanawiać, w jakiej formie chciałabym je napisać. Najpierw pomyślałam znów o odkryciach i rozczarowaniach, ale wycofałam się z tego z przynajmniej trzech powodów. Pierwszy jest taki, że to już było. Drugi, że w tym roku mało było rozczarowań, a co najwyżej kilka niezrealizowanych planów. I trzeci, że chciałabym napisać coś bardziej osobistego. Dlatego dziś opowiem o 10 momentach, które w czasie podróży wzbudziły we mnie różne emocje-od strachu, złości, smutku, po radość i zachwyt. Mam nadzieję, że taka forma Wam się spodoba!


10. Spacer po Dolinie Mnikowskiej

Muszę zacząć podsumowanie od smutnego wątku, który niewątpliwie przewrócił ten rok do góry nogami i miał wpływ na nasze życie prywatne, zawodowe, plany podróżnicze i nastroje. W lutym, kiedy wybuchła wojna na Ukrainie wszystko na chwilę utraciło sens. Nie było innego tematu. Był strach, niepewność. I tak to trwało, również u mnie. Minął tydzień, potem drugi. Straciłam ochotę na podróżowanie, ba nawet na spacery. Aż wstrząsnęła mną rozmową z przyjaciółką, "słuchaj, głupio przyznać, ale byłam z Mężem w kinie[...]". To wcale nie było głupie, a w tamtym momencie bardzo potrzebne. Nie da się żyć, jakby ten temat nie istniał, ale to nie znaczy, że mamy zakładać na siebie wór pokutny. Niby oczywiste, ale chwile mi to zajęło. I wtedy wybraliśmy się właśnie na spacer do Doliny Mnikowskiej. Błądziliśmy bez celu, rozmawiając o wszystkim i o niczym. Spacer w naturze jest dobry na wszystko. Jeśli szukacie praktycznych informacji o tym miejscu, znajdziecie je pod tym linkiem.

9. Przełamywanie swoich słabości-wejście na Salatyn

Jeśli miałabym wspomnieć o jakimś swoim sukcesie w tym roku, to na pewno wspomniałabym o zdobyciu swojego pierwszego dwutysięcznika. To marzyło mi się już dawno, ale chyba chciałam podchodzić do tego stopniowo. Najpierw zdobyć Giewont, potem Kasprowy i w końcu coś powyżej 2000 n.p.m. Jednak wyszło inaczej i nie żałuję takiego obrotu spraw. Czy się bałam? Podróże z moją mamą są takie, że nie ma chwili na zastanowienie. Po prostu to robimy. No dobrze, w połowie trasy zapytała kontrolnie czy idziemy dalej. Nie wahałam się, chociaż na pewno przeszkadzały mi osuwające się spod nóg kamienie. Wtedy pierwszy raz pomyślałam o nowych butach górskich. Nie było strasznie, ale muszę zaznaczyć, że ja nie mam lęku wysokości, więc dużo bardziej obawiałam się poślizgnięcia, niż ekspozycji. Kondycyjnie zmęczyła mnie wycieczka na Jeziorka Rohackie, o jednej i drugiej wyprawie przeczytacie tutaj. Widoki zdecydowanie zapierały dech w piersiach. 


8. Ale fart! Spacer po Błędnych Skałach. 

Jedną z pierwszych większych podróży w tym roku była zimowa wyprawa w Góry Stołowe. Przyznam szczerze, że spacer po skalnych tunelach niemalże w samotności miał swój niesamowity urok. Nie chciałabym tam przyjechać w sezonie, to pewne. W drodze powrotnej wymyśliliśmy sobie, że nakręcimy zabawny filmik z Mateuszem w roli głównej. Niestety podczas kręcenia wypadł nam z plecaka termos, a my zaczęliśmy go szukać.  Było bardzo dużo śniegu, więc znalezienie go graniczyło z cudem. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, kiedy podczas poszukiwań znalazłam kluczyk do naszego samochodu. Musiał wypaść Mateuszowi, kiedy wyjmował telefon i nie zauważył tego. Co by było, nie chcę nawet myśleć. Relacja z tamtej pięknej podróży jest właśnie tutaj. Dolny Śląsk działa na mnie jak magnes. Nic na to nie poradzę. 💗


7. Oddaj czasem stery-Pogórze Rożnowskie

Nikogo nie powinno zdziwić, że podróże planuję ja. To ja wymyślałam cel i plan działania. Zdarzają się jednak małe wyjątki. Mateusz zaplanował jednodniową wycieczkę od A do Z, a ja znałam tylko zarys. Wtedy wybraliśmy się do Lipnicy Murowanej na konkurs Palm Wielkanocnych, a potem nad Jezioro Rożnowskie. Wszystko tam było pozamykane na cztery spusty, ale dzięki temu, możliwy był spacer w samotności i ciszy. A na koniec Mateusz wykombinował jeszcze  podejście pod wieżę widokową w Iwkowej. Wszystko opisałam tutaj. Na początku nie byłam przekonana do pomysłu zorganizowania wycieczki przez Męża, ale okazało się, że mam godnego przeciwnika w tym temacie. Byłam pozytywnie zaskoczona!

6. Nie ma to jak podróż z przyjaciółmi - Praga 

Podróż do Pragi była dla mnie ważna z dwóch powodów. Po pierwsze, Praga zawsze będzie mi się dobrze kojarzyła, bo tam spędziliśmy z M. nasze pierwsze wakacje. Cudnie było wrócić w tamte rejony po 7 latach i przypomnieć sobie nasze początki. Po drugie, w tym roku mieliśmy też świetne towarzystwo. Mogłam wcielić się rolę przewodnika po Pradze i bardzo mi się to podobało. Jedyne, czego się obawiałam, to czy ekipa przystanie na moje zawrotne tempo zwiedzania. Zdali ten egzamin śpiewająco. Przy okazji, odkryłam ile jeszcze mam w Pradze miejsc do zobaczenia. 😊

5. Co za dużo to niezdrowo! Drezno

Dosłownie wczoraj rozmawialiśmy przy kolacji o plusach i minusach zorganizowanych wyjazdów. Zazwyczaj te z biura podróży są nastawione na wypoczynek. My zaczynaliśmy od właśnie takich, stopniowo jednak odchodząc od takiego modelu. W tamtym roku wakacje w Atenach były podzielone, trochę zwiedzania, trochę leżakowania. W tym roku postawiliśmy tylko na zwiedzanie. I to był świetny pomysł, ale zdradzę Wam, że jednego dnia miałam kryzys. To była mniej więcej połowa naszego wyjazdu, kiedy wyjeżdżaliśmy rano z Łęknicy i kierowaliśmy się do Drezna. Po drodze mieliśmy jeszcze przystanek w Szwajcarskiej Saksonii, gdzie widoki były takie, że zapierało dech w piersiach. Dwa dni wcześniej zaczarowało nas Skalne Miasto w Czechach, a tu czekała na nas kolejna perełka. Po ponad dwugodzinnym spacerze pojechaliśmy dalej. W Dreźnie ruszyliśmy na zwiedzanie Starego Miasta. Mateusz wyszukał gdzieś info o jakimś fajnym, dużym ogrodzie. I to już było dla mnie za dużo, za dużo zwiedzania, za dużo chodzenia, za dużo ładnych miejsc w ciągu jednego dnia, za dużo informacji. 😅 Pamiętałam, że siedziałam na ławce w parku naprawdę zrezygnowana i zmęczona. To Mateusz wtedy miał więcej sił. Jednak wiem, że w tym dniu trochę przesadziłam z planowaniem. Jeśli nie czytaliście jeszcze relacji z Drezna, odsyłam tutaj. Jest to pierwszy z czterech wpisów, który opisywał nasze wakacje. Tak więc, działo się. 👀

4.Babski wypad zawsze chętnie. Tatry Słowackie z Mamą

Moja Mama jest moim prawdziwym czytelniczym wsparciem. Czyta każdy post i z chęcią udostępnia go dalej. Dlatego na pewno się ucieszy, że w podsumowaniu roku, wspominam aż dwie podróże właśnie z Nią. Po takich wyjazdach w gronie najważniejszych kobiet w moim życiu czyt. mamy, siostry i babci, zawsze wracam z dwoma przemyśleniami. Po pierwsze, jestem wdzięczna że możemy się razem gdzieś wybrać, a po drugie że z nikim tak dobrze nie dogaduje się jak z własnym Mężem. 😂 Mamy już swój wypracowany styl zwiedzania, również specyficzną dla kogoś z boku, komunikację i pewien schemat. Fajnie czasem wyjść poza te ramy. Najbardziej w październikowym wypadzie z Mamą wcale nie podobały mi się piękne widoki w górach, ani pierwsze spotkanie z tajską kuchnią. Tylko wieczór przy bilardzie i ping-pongu. Obie jesteśmy aktywne i wiecznie w biegu, może właśnie dlatego tak doceniam tę chwilę zatrzymania z własną Mamą. Polecam każdemu, weźcie swoją Mamę na kawę, spacer, wycieczkę. Warto! Więcej o tej wyprawie, przeczytacie pod tym linkiem. 

3. Żeby tak płakać nad jedzeniem? Wizyta w Komediowej, Łódź

Często się zastanawiam, czy jestem osobą wysoko wrażliwą, czy jednak coś mi się ubzdurało w tym temacie. Wzruszają mnie drobne rzeczy i to zazwyczaj w ,jakichś niespodziewanych dla mnie samej, momentach. Tak było właśnie i tym razem. Wracaliśmy znad morza i bardzo chciałam zrobić przystanek w Łodzi, którą już dawno chciałam odwiedzić. Ubzdurałam sobie, że spróbujemy dostać się do Manekina na obiadokolację. Jednak kolejka nas skutecznie zniechęciła i stwierdziliśmy, że w takim razie pójdziemy do Komediowej, czyli restauracji Rafała Paczesia. Tak się składa, że obydwoje z M. lubimy stand up. W tym roku, zamiast oglądać tylko w internetach, wybraliśmy się na żywo na takie wydarzenie. Komediowa to dla mnie marka sama w sobie. Wystrój piękny i dopracowany w każdym szczególe, nazwy w menu, czy napisy w toalecie w klimacie specyficznego poczucia humoru Paczesia. 😀 Zamówiliśmy sobie burgera (klasycznie, wykwintne danie w naszym wykonaniu) i naprawdę był przepyszny. Nie skłamię jeśli napiszę, że to jeden z lepszych jakie w życiu jadłam, a zjadłam wiele. 😆 I tak sobie jadłam tego burgera, walcząc ze wszystkich sił z sosem, który lubi lądować na dłoniach, włosach, spodniach i walczyłam też z własnymi łzami. Tak mnie ucieszyła wizyta w tym miejscu, bo wiem że za jakiś czas, może za rok, za dwa, dziesięć, wspomnę do Matiego "ej, a pamiętasz jak byliśmy w Komediowej?" Wzrusz na maksa, sprawdźcie to miejsce, to zrozumiecie sami. 

2. Nie taki diabeł straszny jak go malują. Spływ kajakowy po Nidzie. 

Nie wiem, jak Wy (możecie dać znać w komentarzach),ale mnie robienie czegoś po raz pierwszy mocno stresuje. Zazwyczaj jest tak, że niepotrzebnie i nie ma się czego bać. Tak miałam z jazdą na nartach i podobnie było z naszym pierwszym spływem kajakowym. Niby jakaś tam delikatna przeprawa kajakiem była wcześniej, ale tutaj płynęło się znacznie dłużej i do konkretnego celu. To była naprawdę fajna przygoda i mamy apetyt na więcej. Takiego pokonywania własnych barier bardzo bym sobie życzyła w przyszłym roku, ale zanim o tym, to jeszcze numer jeden...

1. Kiedy możemy tam wrócić? Dolina Pięknej Pani w Egerze. 

Kiedy zastanawiałam się, który moment w podróży w tym roku, wspominam najlepiej, odpowiedź była oczywista. Chyba oczy nam się mocno świeciły w czasie opowiadania o tej wycieczce, bo nie zliczę ile razy usłyszeliśmy pytanie "ej, a może jedźmy tam razem za rok?" No bardzo chętnie.😀 To właśnie podróż do Egeru jest dla mnie największym pozytywnym zaskoczeniem. Nie miałam żadnych konkretnych oczekiwań, chciałam po prostu spędzić miło kolejną rocznicę ślubu z M. Dlatego kiedy wybraliśmy do Doliny Pięknej Pani, która słynie z domowego wina i winnic, byliśmy w szoku. Nie tylko ze względu na pyszne trunki (to też), ale na mnie największe wrażenie zrobił klimat tamtego miejsca. Wszędzie światełka, śpiewy, rozmowy, w tym też Polaków rodaków. Jeden pan wspominał, że wraca tutaj po raz czternasty. Jestem w stanie w to uwierzyć, bo człowiek na chwilę zapomina o wszystkich troskach i zmartwieniach, spaceruje po winnicach i chłonie atmosferę tego miejsca całym sobą. Było cudownie. Powrót do rzeczywistości był trudny, bo wydawało nam się, jakbyśmy byli tam tydzień, czy więcej, a nie dwa dni. Jest spory niedosyt... Relację z Egeru możecie przeczytać tutaj. 


Mogłabym wspomnieć jeszcze o wielu momentach, ale i tak trochę się rozpisałam. Chciałam przekazać Wam choć w małym stopniu te emocję, które mi towarzyszyły w danych chwilach. No i co, będziecie ze mną przez ten kolejny rok? 💓

Read more »
o grudnia 29, 2022 7
Podziel się!
Nowsze posty
Starsze posty

grudnia 06, 2022

Czytelnicze podsumowanie listopada

 Jakoś tak się zawsze składa, że koniec i początek roku wiąże się u mnie z lepszą formą czytelniczą. W listopadzie trafiłam praktycznie na same dobre książki i dziś chciałabym Wam opowiedzieć o trzech, zupełnie różnych książkach. Każda o czymś innym, ale wszystkie są bardzo ciekawe. 


1. Gdy ogień gaśnie

Kiedy byłam na Targach Książki, udało mi się odkryć też kilka mniej znanych mi wydawnictw. Jednym z nich była Zielona Sowa, którą kojarzę w sumie bardziej ze szkolnej przeszłości. Gdy ogień zgaśnie to zdecydowanie najlepsza książka, jaką przeczytałam w minionym miesiącu. Główna bohaterka przez większość życia należała do sekty.  Była zupełnie odcięta od świata, wyznawcy żyli bowiem na totalnym odludziu, z dala od pokus. Mieli swojego proroka Ojca Johna, który ustanowił swój własny kodeks moralny, uwzględniając przede wszystkim bardzo surowe kary. Głodówki, molestowanie, gwałty były tam na porządku dziennym. Wszystkie te okropieństwa sprawiły, że Moonbeam chciała się uwolnić z tego piekła. Jednak nie jest to takie łatwe i wymaga ogromnej siły. Historię czytamy z dwóch perspektyw, teraźniejszości i przeszłości. Główna bohaterka jest w szpitalu i rozpoczyna terapię, która ma przygotować ją do nowego i normalnego życia. Na początku jest bardzo skryta i przytłoczona ogromnymi wyrzutami sumienia, bo zrobiła coś strasznego żeby się uwolnić. Na początku jej relacja z lekarzem jest oziębła i nieufna. Nie chce wracać do tego, co było, a w myślach walczy z utartymi schematami. Czas jednak działa na jej korzyść i zaczyna się otwierać. Wkrótce poznaje policjanta, który prowadzi śledztwo w związku ze wszystkimi przestępstwami, które popełnił prorok John. I to właśnie jego Moonbeam obdarza ogromnym zaufaniem i po kolei zaczyna opowiadać mroczne historie. Chłonęłam tę książkę i bardzo kibicowałam tej młodej dziewczynie, bo wiem, że życie naprawdę potrafi napisać właśnie taki scenariusz. Wciąga, daje do myślenia, wzrusza i smuci. Według mnie, każdy powinien ją przeczytać. Młody, starszy, rodzic, nauczyciel, matka i przyjaciółka. Takich uwikłanych ludzi jest naprawdę sporo. 10/10


2. Manson

Pozostając trochę w klimacie toksycznych relacji i toksycznych ludzi sięgnęłam też po kobyłę poświęconą Mansonowi. To zdecydowanie dzieło życia pewnego amerykańskiego dziennikarza. Książka ma ponad 600 stron i jej napisanie zajęło autorowi 20 lat. Wiecie co zrobiłam po skończeniu tej książki? Sprawdziłam, czy Tom O`Neill napisał coś więcej. I tak jak myślałam, to było jego jedyne dzieło. Wcale się nie dziwię, bo ta historia pochłonęła go do reszty, można śmiało odnieść wrażenie że miał swego rodzaju obsesję na punkcie historii krwawej zbrodni z 9 sierpnia 1969 roku. Książka ma momenty lepsze i gorsze. Zaczyna się od opowiedzenia oficjalnej wersji wydarzeń i charakterystyki ofiar oraz ich bliskich. Nie ukrywam, że bardzo zaciekawił mnie wątek Polańskiego. Wiele o nim słyszałam, ale raczej to były pojedyncze zarzuty, a tutaj jest przedstawiony w roli naprawdę okropnego partnera. Oczywiście autor zebrał też bardzo dużo informacji o sytuacji rodzinnej Mansona, jego dzieciństwie i pierwszych konfliktach z prawem. Często w wypadku takich osobowości psychopatycznych, a może bardziej schizoidalnych, te problemy z prawem pojawiają się już  młodzieńczym wieku, ale są bagatelizowane, dopóki nie dojdzie do tragedii. Naprawdę takich przypadków było w historii wiele. Jednak trzeba wyraźnie zaznaczyć, że nie od początku Manson miał takie mesjańskie zapędy. Zajmował się kradzieżą, stręczycielstwem, przerabiał samochody. Trafił kilka razy do więzienia, ale nie przyniosło to żadnych skutków, a może wręcz odwrotny. Autor stopniowo zaprasza czytelnika do swojego własnego śledztwa, które ukazuje jak wiele błędów popełnili policjanci w trakcie dochodzenia. Teorii spiskowych jest wiele, jedna mówi o tym, że ta krwawa masakra była w pełni zaplanowana jako zemsta gangów narkotykowych. Jedno jest pewne, książkę trzeba czytać w skupieniu, aby móc wyłapać te wszystkie informację. Momentami sama łapałam się za głowę i zadawałam retoryczne pytanie Jak można było do tego dopuścić? Były też chwilę, kiedy miałam wrażenie, że książką jest rozwleczona i zbyt prywatna, jeśli wiecie co mam na myśli. Chylę czoła autorowi, bo to ile gróźb, obleg, oszczerstw usłyszał przy pisaniu tej książki, mnie by na pewno zniechęciło i to na samym początku. Dla mnie 7/10. 

3. Tajemnice Fleat House

I czas na książkę, która kupiła mnie przede wszystkim piękną okładką. To kolejna z tych, które dorwałam na Targach. Została mi już tylko jedna do przeczytania, chociaż na stosiku jest ich więcej i na pewno jeszcze przybędzie. Akcja dzieje się w prywatnej szkole św. Szczepana. Jeden z uczniów zostaje odnaleziony martwy w swoim pokoju, a pierwsze badania wykazują że została mu podana Aspiryna, na którą jest uczulony. Morderstwo w białych rękawiczkach? Tak to wygląda na pierwszy rzut oka, a na jaw wychodzi, że ofiara była szkolnym prześladowcą. Pastwił się nad innymi uczniami, nie szanował ani kolegów, ani nauczycieli. To zdecydowania utrudnia śledztwo, bo motyw mógł mieć każdy, a może był to nieszczęśliwy wypadek i ktoś chciał go tylko nastraszyć? Detektyw Jazz Hunter staje przed trudnym zadaniem. Sama próbuje ułożyć sobie życie na nowo, jest świeżo po rozwodzie z mężem, który ją zdradził. I to życie prywatne Jazz jest ciekawym wątkiem pobocznym tej książki, ale czytelnik wciąż zastanawia się nad rozwiązaniem zagadki. Nie ukrywam, że ja bardzo lubię, kiedy akcja rozgrywa się w społeczności szkolnej. Tym bardziej mnie ta książka kupiła. To kawał naprawdę dobrego kryminału, coś w stylu Agathy Christie. Zdaję mi się, że chyba sięgnę po kolejną książkę jednej i drugiej autorki. Polecam 9/10


To która z tych trzech Was najbardziej zainteresowała? 👀

Read more »
o grudnia 06, 2022 6
Podziel się!
Nowsze posty
Starsze posty

listopada 29, 2022

Prezentownik

 Ostatnio na Instagramie zadałam pytanie swoim obserwującym o tematyce następnego wpisu. Wybór padł na planszówki i postanowiłam trochę połączyć temat z pomysłami na prezent. Wpis będzie podzielony, najpierw przedstawię swoje propozycje dla kogoś kto kocha podróże, później kilka wybranych książek, które możemy komuś podarować i na końcu właśnie planszówki. Mam nadzieję, że taki podział przypadnie Wam do gustu. 😎 Zapraszam do lektury. 

Prezenty dla podróżników

Nie spodziewajcie się tutaj oklepanych jak dla mnie map zdrapek na ścianę, przewodników, czy skarbonek na wymarzoną podróż. Chociaż to ostatnie może pomogłoby mi być nieco bardziej oszczędną osobą. 😁 Chciałabym skupić się na praktycznych upominkach, w dużej mierze takich, które sama dostałam i świetnie mi służą. 

1. Personalizowany termos

Generalnie zacznę od tego, że w ogóle personalizowane prezenty są super! Prosty napis, dedykacja robi robotę. Taki termos świetnie sprawi się na górskie wyprawy, ale nie tylko! Generalnie w zimowe spacery warto spakować termos do plecaka i zafundować sobie herbatkę/kawę w terenie. Nie wiem z jakiej firmy dokładnie dostałam swój, ponieważ był to prezent od Mikołaja, ale podsyłam Wam link do podobnego. Mój super trzyma ciepło i nigdy napój mi się nie wylał, dzięki szczelnemu zamknięciu. 


2. Statyw

Chyba każdy z nas lubi przywieźć z podróży jakieś fajne zdjęcie. I to najlepiej z naszym kompanem/kompanką. Jak sobie z tym poradzić, kiedy nie ma nikogo na horyzoncie, kto mógłby nam cyknąć fotkę? No pozostaję tylko selfie albo...statyw! Dzięki niemu nie musimy rozpaczliwie szukać kogoś ogarniętego  w popularnym miejscu, a jedynie znaleźć jakieś stabilne miejsce i rozłożyć statyw. Ten, który ja mam jest połączony z selfiestickiem, więc dwa w jednym. Zajmuje mało miejsca i jest poręczny. Nic, tylko robić fotki! 😁 Ja mam chyba ten i jestem bardzo zadowolona. 😍


3. Bezprzewodowy głośnik

Nastrojowy klimat w czasie wakacji? Nic prostszego. Wystarczy ciepły wieczór na balkonie, lokalne wino i muzyka z głośnika. 😀 No dobra, balkon może być nawet ten domowy, zamiast alkoholu, kawa z ciastkiem i piosenka w tle. Też jest fajnie, przetestowaliśmy taką opcję kilka razy. Wiadomo, można by było puścić muzykę z telefonu, ale odkąd jestem szczęśliwą posiadaczką głośnika, zdecydowanie wybieram tę drugą opcję. Zabraliśmy go nawet na spływ kajakowy i to był dobry pomysł. To trochę droższy prezent, jeśli chcemy kupić coś naprawdę fajnego, więc w zależności od budżetu/okazji/ można wybrać wersję tańszą lub droższą. Podsyłam Wam link do tego, który ja mam. Potwierdzam, że serio jest odporny na zachlapanie, wpadł mi do wiaderka z farbą i dalej działa. Tylko kolor trochę zmienił. 😂

4. Pamiętnik z podróży

Ostatnią propozycją dla kogoś, kto kocha podróże jest pamiętnik z podróży. Tym razem bazuje bardziej na tym, co ja chciałabym dostać,a nie mam. 😀 Tutaj musimy jednak znać trochę tego, komu kupujemy prezent. W moim wypadku, ja w takim pamiętniku robiłabym plan podróży. Może mało kto wie, że praktycznie wszystkie plany zawsze spisuję na kartkach. Taki zeszycik z podróżniczym wzorem na pewno ułatwiłby mi planowanie. Poza tym do takiego pamiętnika można by było wkleić tez jakieś różne bileciki z komunikacji miejskiej, czy pocztówki. Ja mam do tego osobny album, którego swoją drogą daaawno nie uzupełniałam. Podrzucam Wam jeden, który znalazłam i przypadł mi do gustu. 

Książka na prezent 

No dobrze, w tym zestawieniu muszą znaleźć się też książki. Postaram się podać kilka nieoczywistych propozycji, nie tylko dla fanów kryminałów. 

1. Książka dla każdego - Cień Wiatru

Zaczynam od czegoś bardzo uniwersalnego. To książka, którą każdy powinien przeczytać chociaż raz w swoim życiu. Cień Wiatru to opowieść o przyjaźni, podróży w głąb siebie, poszukiwaniu prawdy, dorastaniu. Nasz główny bohater mały Daniel, trafia dzięki swojemu tacie, na Cmentarz Zapomnianych Książek. Wybiera jedną powieść, która zmieni jego życie, chociaż wtedy nie ma o tym pojęcia. Jest na tyle zafascynowany autorem, że postanawia odnaleźć pozostałe jego dzieła. Niestety wydaje się to niemożliwe. Jaką tajemnicę skrywa autor? Do czego doprowadzą te poszukiwania? Jaką prawdę odkryje o sobie główny bohater? Cóż, będzie się działo. Niech Was nie zraża obszerność tej powieści. Nie będziecie mogli jej odłożyć. To chyba najcenniejsza książką jaka mam w swoich zbiorach, dlatego tylko upewniam się że przekazanie jej na charytatywną zbiórkę ma sens. 😊Link do książki na Bonito macie tutaj. 


2. Coś dla faceta - Języki futbolu

Tutaj optymistycznie zakładam zainteresowanie futbolem, aczkolwiek wiem że nie można wszystkich wrzucić do jednego worka. Byłoby prościej napisać o czymś innym, gdyby Mateusz więcej czytał. A tak muszę bazować na tym, co sama przeczytałam. Języki futbolu to książka, która mnie mega zaskoczyła. Znajdziemy tam różne charakterystyczne dla danego regionu zwroty dotyczące piłki nożnej. Przy okazji doceniam ogromną pracę, którą musiał włożyć autor książki, aby napisać taką pozycję. Zdziwi Was ile sformułowań jest związanych  z jedzeniem i że nie można tutaj bazować na skojarzeniach/synonimach. A mówi się, że to kobiety są skomplikowane. Dzięki tej książce zupełnie inaczej popatrzycie na świat piłki i język komentatorów. Książkę możecie kupić pod tym linkiem.

3. Coś dla fanów thrillerów psychologicznych - Idealna Niania

A teraz coś dla tych, którzy lubią książki w, których zakończenie jest totalnie nieprzewidywalne i jednocześnie ciągle było na wyciągniecie ręki. Już wiem, że ta książka na pewno wysoko uplasuje się w moim czytelniczym podsumowaniu roku. Sarah ledwo wiąże koniec z końcem, a razem z narzeczonym planują ślub. Wszystko to sprawia, że postanawia podjąć się drugiej pracy i zatrudnić jako opiekunka. Idzie na rozmowę kwalifikacyjną, w której nikt nie przywiązuje wagi do jej braku doświadczenia. Na pierwszy rzut oka wydaje jej się to podejrzane, jednak o wiele więcej wątpliwości budzi fakt, że na rozmowie nie poznaje dziecka, którym miałaby się opiekować. Mimo to, wysoka stawka, tłumi na chwilę obawy głównej bohaterki. Naprawdę ciekawa propozycja, trochę w klimacie słynnej Paris. Znajdziecie ją tutaj. 

4. Idealna na świąteczny czas - Pomiędzy siostrami

Generalnie to polecam Wam w ogóle zapoznać się z Kristin Hannah, bo wszystkie książki jej autorstwa, które przeczytałam, bardzo mi się podobały i dawały do myślenia. Pomiędzy Siostrami opowiada o sile rodzinnej więzi. Kontakt Claire i Meghann był do tej pory sporadyczny i bardzo chłodny. Sytuacja rodzinna sprawiła, że kobiety znalazły się po przeciwnych stronach barykady. Aż ciężko w to uwierzyć, bo przecież to najbliższa rodzina. Los bywa jednak przewrotny i siostry stają przed trudnym, albo bardzo ważnym zadaniem-próbą odbudowania tej relacji. Nie jest to łatwe, bo rany sprzed lat bardzo bolą, ale cuda przecież się zdarzają. 😊 Jeśli jesteście zainteresowani kupnem tej książki, wystarczy kliknąć tutaj. 


Planszówki na prezent

No dobrze, to teraz pora na wątek dla tych, którzy nie przepadają ani za książkami, ani za podróżami, a wciąż nie mają pomysłu na prezent. Tym razem skupię się bardziej na tym dla kogo kupić daną grę, niż na dokładnym opisie. 

1. Gra imprezowa - Eksplodujące Kotki

Dla kogo? 

No przede wszystkim dla osób, które lubią i nie boją się wchodzić w interakcje z innymi graczami. Eksplodujące Kotki to mój nowy nabytek i już po pierwszej partyjce wiedziałam, że muszę ją mieć. To gra karciana, w której musimy unikać bomb. Karty sprawiają, że możemy zaatakować przeciwnika, podebrać mu kartę i wiele innych. Jedna rozgrywka trwa około 20 minut, ale gwarantuję że na jednej się nie skończy. Ja swój egzemplarz kupowałam przez stronę Empiku i widzę, że jeszcze przez kilka dni jest promocja na tę grę. No nic tylko kupować. 


2. Najbardziej pokojowa gra ever - Smoki

Dla kogo? 

Dla osób, które nie lubią kłótni w czasie planszówek. Przy kotkach można się trochę poobrażać, a w Smokach naprawdę nie ma do tego powodu. Smoki to również karcianka, bardzo podobna do Snu. Budujemy z kart sen o najniższej wartości i za wygraną zbieramy żetony. Tu każdy gra na swój rachunek. Rozgrywka trwa 15-20 minut, to chyba aktualnie ulubiona planszówka mojej Babci. Przebiła nawet sławnego Banga! Jeśli ktoś z Was kojarzy i lubi Sen, Smoki jeszcze bardziej przypadną mu do gustu. Kupicie je tutaj.


3. Gra strategiczna - Szarlatani z Pasikurowic 

Dla kogo? 

Dla tych, którzy lubią trochę pogłówkować i wymyślić swoją strategię przy planszówkach. Naszym zadaniem jest przygotowanie leczniczych mikstur, ale musimy być przy tym uważni, aby nasz kociołek nie wybuchł. Dobieramy składniki według własnego pomysłu i liczymy na szczęście. Gra trwa minimum 45 minut, jest bezkonfliktowa, ale też zdecydowanie z wyższej półki cenowej. To musi być prezent dla kogoś naprawdę grzecznego. 😀 Podsyłam Wam link najtańszej wersji, którą znalazłam. Według mnie warta swojej ceny. 


4. Przyjemne z pożytecznym - Cortex

Dla kogo?

Nie mogłabym zapomnieć o tych najmniejszych graczach. I to właśnie dla nich kieruję swoją ostatnią propozycję planszówki. Gra Cortex ćwiczy logiczne myślenie oraz pamięć. Na początku ilość zasad może Was przytłoczyć, ale nie zrażajcie się, bo za drugim razem już załapiecie o co chodzi. Moje ulubione karty to te, które mają chropowatą powierzchnię i przez dotyk musimy odgadnąć co znajduje się na obrazku. Kajzerka? Miś? A może coś jeszcze innego? Rozgrywka trwa max 30 minut, a grę kupicie tu. 

To tyle jeśli chodzi o moje pomysły na prezenty. Mam nadzieję, że taka forma wpisu przypadnie Wam do gustu. Jednak nie zapomnijcie, że najważniejszym prezentem nie tylko w Święta jest obecność. Odezwijcie się do kogoś z kim dawno nie rozmawialiście, zaproście przyjaciela na kawę i doceniajcie te małe gesty. 💓

Read more »
o listopada 29, 2022 14
Podziel się!
Nowsze posty
Starsze posty
Nowsze posty Starsze posty Strona główna
Subskrybuj: Posty (Atom)

Polecany post

Książki w styczniu i lutym

Popularne posty

  • Zwiedzanie zamku w Rabsztynie
     Przyszła pora podsumować kolejną wycieczkę. Tym razem zapraszam Was do zamku! Wybór padł na Rabsztyn. Już kiedyś próbowałam go zwiedzić, al...
  • No weźże mnie na wycieczkę - pomysły na prezent z okazji Dnia Dziecka [aktualizacja 2023]
     Dzień dziecka zbliża się wielkimi krokami. Z tej okazji mam dla Was kilka propozycji, gdzie można by się wybrać ze swoją pociechą, ale nie ...
  • Styczniowe wyprawy
     Z pierwszego miesiąca w roku staram się wycisnąć jak najwięcej pod względem podróżniczym, bo wyczuwam że luty i marzec mogą mnie trochę zaw...

Archive

  • ▼  2026 (3)
    • ▼  mar 2026 (1)
      • Książki w styczniu i lutym
    • ►  lut 2026 (1)
    • ►  sty 2026 (1)
  • ►  2025 (21)
    • ►  gru 2025 (2)
    • ►  lis 2025 (3)
    • ►  paź 2025 (1)
    • ►  wrz 2025 (3)
    • ►  sie 2025 (2)
    • ►  lip 2025 (1)
    • ►  cze 2025 (2)
    • ►  maj 2025 (1)
    • ►  kwi 2025 (1)
    • ►  mar 2025 (2)
    • ►  lut 2025 (1)
    • ►  sty 2025 (2)
  • ►  2024 (25)
    • ►  gru 2024 (2)
    • ►  lis 2024 (2)
    • ►  paź 2024 (2)
    • ►  wrz 2024 (3)
    • ►  sie 2024 (2)
    • ►  lip 2024 (3)
    • ►  cze 2024 (1)
    • ►  maj 2024 (1)
    • ►  mar 2024 (3)
    • ►  lut 2024 (3)
    • ►  sty 2024 (3)
  • ►  2023 (37)
    • ►  gru 2023 (3)
    • ►  lis 2023 (2)
    • ►  paź 2023 (2)
    • ►  wrz 2023 (2)
    • ►  sie 2023 (3)
    • ►  lip 2023 (4)
    • ►  cze 2023 (3)
    • ►  maj 2023 (4)
    • ►  kwi 2023 (3)
    • ►  mar 2023 (4)
    • ►  lut 2023 (3)
    • ►  sty 2023 (4)
  • ►  2022 (33)
    • ►  gru 2022 (2)
    • ►  lis 2022 (3)
    • ►  paź 2022 (3)
    • ►  wrz 2022 (4)
    • ►  sie 2022 (3)
    • ►  lip 2022 (3)
    • ►  cze 2022 (2)
    • ►  maj 2022 (3)
    • ►  kwi 2022 (2)
    • ►  mar 2022 (3)
    • ►  lut 2022 (2)
    • ►  sty 2022 (3)
  • ►  2021 (39)
    • ►  gru 2021 (4)
    • ►  lis 2021 (3)
    • ►  paź 2021 (2)
    • ►  wrz 2021 (4)
    • ►  sie 2021 (2)
    • ►  lip 2021 (3)
    • ►  cze 2021 (3)
    • ►  maj 2021 (4)
    • ►  kwi 2021 (4)
    • ►  mar 2021 (3)
    • ►  lut 2021 (4)
    • ►  sty 2021 (3)
  • ►  2020 (5)
    • ►  gru 2020 (5)

Szukaj na tym blogu

Obsługiwane przez usługę Blogger.
Ⓒ 2018 Podróże z książką. Design created with by: Brand & Blogger. All rights reserved.